7 juli Stavern-Skagen
Wanneer ik dit schrijf zijn we onderweg naar Skagen in Denemarken en zitten dus midden op het Skagerak. Verwaaid liggen en steeds wachten tot je verder kan is weinig enerverend. Dus de zin van het bijhouden van de website is wat minder.
Een paar uur geleden zagen we Noorwegen verdwijnen en ik denk dat dit de laatste keer is geweest dat we zelf naar Noorwegen zijn gezeild. Een prachtig land, maar behoorlijk druk in de havens. Net Vlieland of Terschelling in de zomervakantie en dat is niet mijn idee van varen.
We hopen morgenochtend rond 04.00 Skagen binnen te kopen.
We gaan daarna rustig langs de Deense kust naar het zuiden. Ook daar zal het wel druk zijn.

6 juli Stavern
Wanneer we wakker worden gaan we snel boodschappen doen. Alle 5 potten tomatsild (haring in tomatensaus) die ze hebben inslaan. Het gaat strakjes regenen. En we verleggen de boot naar een vrijgekomen plekje langs een steiger. Wel wat onrustig, maar heilig vergeleken bij Risør. De rest van de dag is het binnen zitten. Ik ben wat rillerig van vermoeidheid en het is ook niet al te warm. Dan maar een mutsje gehaakt.
Gedurende de middag loopt de haven vol met weekendgaande Noren. Hele grote motorboten en vooral veen grote zeilboten. Gelukkig vinden ze ons bootje te klein om naast te liggen en onze Nederlandse vlag is ook niet zo aantrekkelijk voor de Noren.


5-6 juli Grimstad-Risør-Stavern
Omdat we toch vroeg wakker zijn verlaten we Grimstad om 8.00. Het doel is Risør, waar we vorig jaar prachtig lagen en ook een mooie wandeling konden maken.
Het waait stevig, maar we varen grotendeels binnen de scheren van de zuidkust. Tegen 3 uur lopen we Risør binnen, waar het op het water een drukte van belang is van kleine bootjes. We worden door mensen in rubberboten de haven in gestuurd en vinden alleen een plekje naast een super strijkijzer. Het ligt erg hobbelig, dus we maken extra lijnen naar de kant. Het blijkt dat het wereldkampioenschap junioren zeilen aan de gang is. Vandaar die drukte.
Toch maar naar boven de berg op. Na onze ervaringen van Grimstad een bergje van niks, maar wel met een prachtig meertje boven.
Wanneer we terug komen ligt er ook weer een zeilboot aan ons vast. Normaal geen probleem, maar met de bewegingen van de grote motorboot aan de ene kant en de behoorlijke schommelingen van de twee zeilboten heb je zo nu en dan het gevoel of de Annies uiteen gerukt wordt.

Even overleg met de buren. Wat zouden zij ervan vinden wanneer we vanavond nog vertrekken
? Dat is geen probleem, temeer daar wij al hadden aangekondigd om de volgende morgen om 7 uur weg te willen. Nu konden zij uitslapen.

Om half elf makeen wij los en na diesel te hebben getankt gaat het richting Stavern. 33 mijl verder en met 5 knopen snelheid komen we om 4.30 de haven in. Een bekende haven, waar we in 2004 en 2006 met de Colin Archer Memorialrace zijn geweest. Ook vorig jaar zijn we daar geweest, maar nu was het ook hier veel voller.

We vonden een plekje met een ankerboei achter en gaan nog even een paar uur slapen.

 

 

2-4 juli Grimstad

Vanaf Lillesand is Grimstad maar 12 mijl verder. Na een kort tochtje met het 2e rif in het grootzeil liggen we al weer snel naast onze buren uit Lillesand. Ze hebben een plekje voor ons vrij gehouden.
Grimstad is een aardige plaats. Groter dan Farsund en lillesand en op veel plekken nog authentiek.
De dichter Henrik Ibsen kwam op 15 jarige leeftijd naar Grimstad om apotheker te worden. Toen hij de stad in 1850 verliet had hij zijn eerste werk Catilina al uitgegeven.

Ik ben aan het trainen om te genieten van het stil liggen. Weliswaar gedwongen, maar vandaag hadden we wel verder kunnen zeilen. Richting noorden had dat ook echt gemoeten om ons doel Trondheim te bereiken, maar nu we alleen langs de zuidkust verder kunnen hebben we ook wat tijd om wandelingen te maken en iets aan onze conditie te doen.

 

Echt veel spannends is er dus niet te  vertellen. Een beetje wandelen, boodschappen doen en een borrel bij de buren. Gezellig.

4 juli Grimstad
Vandaag hebben we een mooie maar pittige wandeling gemaakt. Het is altijd zoeken naar een route, maar onze Noorse buren wezen ons op UT.No waar van alles op te vinden is.
Het resulteerde in een wandeling van ruim 14 km over kleine paadjes.

Veel stenen en vooral miljoenen boomwortels. Je kijkt meer naar beneden, dan om je heen, maar zo nu en dan stoppen we op een mooi plekje om een foto te maken. Aan het eind hopen we iemand tegen te komen waar we de weg terug aan kunnen vragen en dan is mijn minimale kennis van de Noorse taal best handig.

 

 

 

 

En waar maak je dan een foto van?
Natuurlijk van water. Hebben we nog niet genoeg gezien, maar dit was een allerliefst klein meertje met waterlely's.
 

Na de terugkomst staan we nog even te praten met een Noors echtpaar dat met hun motorboot naar Nederland is gevaaren en ook verder richting Middelandse Zee.
En geen grote boot. Ongeveer gelijk aan onze 34 voeter.
Er liggen trouwens hier een paar kasten van 56 en 62 voet.

De boten, ook zeilboten, zijn een flink maatje groter dan in Nederland, al lijken ze daar ook steeds groter te groeien.




Er wordt hier ook behoorlijk aan afvalscheiding gedaan.
Restafval, etensrestenafval, papier, metaal en glas en karton moeten  allemaal in verschillende bakken.

Wij hebben er in Nederland 2 thuis en brengen glas en papier apart weg.