Schotland 2009

Schotland 2009

In de zomer van 2009 zeilen Aitske Ruben en Pieter de Jong
met de Annies via het Caledonian Canal richting de Orkney's
Fair Isle en Shetland eilanden

Op deze pagina houd ik het logboek van onze reis bij.

21 juni: Enkhuizen.

logstand 243.10 GPS 255.
De waterlijn van de Annies is zeker 10 cm gezakt. Alles is nu wel zo'n beetje aan boord. De reserve accu staat voorin de punt in zijn eigen mooie kist die Pieter vorig weekend geklust heeft. De fietsen staan in de bakskist en van de havenmeester Dick hebben we nog wat tips gekregen over diverse mooie stekjes in Oost Schotland. Morgen gaan de landvasten los! Eerst een kleine trip richting Den Oever.

23 juni: GPS: 278. Den Oever - Eyemouth. 347 mijl. Om 10 uur zijn we door de sluis van Den Oever en zeilen we richting Texel. Het is prachtig weer en met stroom mee zien we Texel snel naderen. Even onze dochter bellen,die als promovendus Fysische Oceanografie op het NIOZ op Texel werkt. Ze loopt even de deur uit en zwaait ons vanaf de dijk uit. We verliezen haar al snel uit het oog en draaien het Molengat in. De richting is niet helemaal bezeild, maar met een half uurtje motor bij zijn we bij de uiterton en kunnen we zeilen. Met een koers van 320 graden zeilen we richting Doggersbank. De zon gaat prachtig onder en al boorplatform ontwijkend zitten we om beurten enkele uren op wacht. We kunnen de hele nacht lekker doorzeilen, maar het slapen lukt bij ons allebei niet.

24 juni: We rekenen uit dat we de eerste 24 uur 156 mijl hebben gezeild. Misschien wel een snelheidsrecord voor de Annies. Mijn verjaardagscadeautje, een wereldontvanger, pakken we eerder uit om de weerberichten op BBC4 goed te kunnen ontvangen. Pieter oefent wat met zijn gitaar. We hebben allebei onze gitaar meegenomen en het doel is op deze reis wat liedjes te leren spelen. Gitaarvirtuozen zullen we niet worden. Ieder die wil mag na de reis komen luisteren (als je durft) of het ons gelukt is.

Om 13.25 zien we op de Navtex dat er in het weergebied Crommaty, waar ons reisdoel Peterhead ligt, morgen 'strongwinds' voorspeld worden. We zijn net de Doggersbank over en de wind valt op dit moment bijna helemaal weg. We besluiten de motor aan te zetten en een meer westelijke koers te gaan varen. Ik voel me niet helemaal prettig, zo ver van alle kusten vandaan. Er is ook nergens grote scheepvaart te horen en te zien (ook niet op de AIS). Het gevoel bekruipt me een beetje dat, wanneer er wat gebeurd, we wel overal ver vanaf zitten. We hebben welliswaar een Epirp, maar toch...........We besluiten richting Blyth te varen, 120 mijl verder, en dan te zien hoe het weer zich ontwikkeld.

25 juni: De tweede nacht op zee geeft helaas geen extra slaapuurtjes. We gaan om beurten plat om in ieder geval uit te rusten, maar verder dan 1 of twee uurtjes slaap komen we niet. Om 5 uur nemen we het besluit om door te gaan naar Eyemouth. Nog zo'n 10 uur extra varen. Helaas is de wind te verwaarlozen en moeten we de motor erbij houden. Om 15.45 maken we vast in Eyemouth. Een kleine vissershaven waar we genoeg diepgang vinden om in te komen. Even om wat rotsen heen en dan opent zich de haveningang. Er zwmmen grote gevlekte zeehonden rond. Een veel groter soort dan we in de Waddenzee zien. Ze zijn net als eendjes, uit op een lekker maaltje, wat de plaatselijke vissers hun geven.

Op het havenkantoor worden we gastvrij ontvangen door de havenmeester, die zelfs een beetje Nederlands spreekt. Hij heeft in Drachten gewoont en wanneer ik vertel dat ik daar ook heb gewoond, is het ijs snel gebroken. Hij vertelt ons mooie verhalen over de plaatselijke historie, met een stem die lijkt op die van wijlen Co van Dijk. Een prachtige man, die ook zingt in een zeemanskoor. Pieter kan, staande onder de douche, genieten van een prive optreden. We lopen nog even EWyemouth in en halen wat "Schotse" Engelse ponden. Even later val ik als een blok in slaap.

26 juni: GPS 625. We vertrekken om 10 uur NZT uit Eyemouth, waar we nog net kunnen genieten van het optreden van een zeehond die uit de hand van een plaatselijke visser een visje snoept. Even later zijn we buiten en hijsen de zeilen. Helaas, weer weinig wind, terwijl de voorspelling toch NO 3-4 is. We zijn nog maar net onderweg, wanneer ik naast de boot een gesnuif hoor. "Yes" een walvis of grote dolfijn. Wel eentje van minstens 8 meter lang. Ik vlieg naar binnen om mijn fototoestel te pakken en weet hem of haar, ondanks de vertraging van de elektronsiche toestellen, toch enkele keren op de plaat te krijgen. Na zo'n 10 minuten om en onder ons door te zwemmen, verlaat hij ons weer. Een super gezicht.

De eerste 12 uur schieten niet echt op (40 mijl), maar we genieten nog na van de ontmoeting met die "grote" vis. Richting Peterhead is niet bezeild, dus we moeten een slag van 3 uur naar het oosten maken. Gelukkig draait de wind in de voor ons gunstige richting oost en ook gaat het wat harder waaien. We zeilen nu met zo'n 6,8 knoop de goede richting heen. Voor Aberdeen is het vrij druk met scheepvaart. Nu nog maar 20 mijl. Het is al volledig licht, wanneer we om 8.30 de haven van Peterhead binnenvaren. 488 mijl afgelegd sinds Enkhuizen.

Volgens de plaatselijke zeilers: een minke whale.

Een dwergvinvis!

28 juni: GPS 743.Hoera, ik ben jarig. 62 jaar vandaag. Het weer doet niet echt mee. Het is druilerig en de misthoorn blaast in plaats van "happy birthday" zijn eentonige hoorn. We willen om 8 uur vertrekken richting Whitehill, dus nu nog zo'n 15 minuten te

gaan. Gelukkig klaart het weer op zee op en hebben we een mooi tochtje (op de motor). We spelen samen op de gitaar "happy birthday". Om 14.20 open we het kleine haventje van Whitehill binnen (www.whitehillsharbour.co.uk) en krijgen bezoek van de vervangende havenmeester. Hij wijst ons de plaatselijke pub en het restaurant. Nou, restaurant???? Het is best aardig en we eten echt Engelse fishpie. Een lekkere maaltijd, zodat ik op mijn verjaardag niet hoef te koken. Met twee pinten met Guiniss beer spoelen we de maaltijd weg. Nu maar eens kijken of we dit stukje op internet kunnen krijgen.

29 juni:GPS 805. We gaan deels op de genua, gennaker en motor van Whitehill naar Lossiemouth. Lossiemouth is onze laatste haven voor het Caledonian Canal. We kunnen de haven alleen in vanaf 4 uur voor hoog water tot 4 uur na hoogwater. Het is net als Whitehill een ongezellige plaats, waar we tegen een muur aan liggen te kijken.

30 juni:GPS 845. Vandaag willen we naar Inverness, het begin van het Caledonian Canal. Na een aantal uren varen in "fog patges" komen we in de Moray Firth, de aanloop naar ze zeesluis van het Caledonian Canal.

We hebben goed gerekend en komen precies op tijd aan om samen met een Zweeds jacht de eerste twee sluizen te schutten. Om 19.00 drinken we een welverdiende borrel op het bereiken van ons eerste reisdoel. Pieter leest in een van de vele folders dat het Loch Ness, waar we morgen heen gaan, nooit meer dan 4 graden celcius is. Eeen blik op onze meter geeft aan, dat het hier, bij de Inverness (tussen twee sluizen) meer dan 20 graden is. Dat wordt een goedkope douche vanavond. We

hebben een mooi uitzicht op de tweede sluis en genieten van alweer een prachtige zonsondergang.
Morgen Loch Ness!!!!

1 juli. We bewaren het Loch Ness nog even tot morgen. Inverness is een leuke plaats met een aardig centrum. De laatste grote plaats die we voorlopig zullen zien. En ja hoor, een Lidl. Even de voorraden aangevuld. Het is prachtig weer en na het opruimen van alle nieuwe voorraad ga ik nog even zwemmen. Daarbij controler ik met mijn tenen hoe de schroef er bij staat. Een paar draadjes hebben we blijkbaar toch ergens opgevist. Ik heb echt last van claustrofobie en durf dus beslist niet onder de boot te gaan. Met mijn tenen en een mes aan een stokje gebonden friemel ik de stukjes draad uit de schroef. Beter kwijt dan rijk. We hebben nieuwe steigerburen, die ons uitnodigen om vanavond langs te komen en ons enkele goede ankerplaatsen te wijzen aan de Schotse westkust.

2 juli: GPS 851. Vandaag gaan we echt over het Loch Ness. Eerst even een 4 dubbele sluis en enkele bruggen en dan komen we op eigen kiel op het Loch Ness. Met het fokje uit genieten we van dit prachtige meer.

We willen vlak langs Urquhard Castle varen, wanneer de wind volledig wegvalt. We hebben dus alle tijd om foto's te maken. In de verte zien we steeds een dikke bui boven het water hangen en wanneer we verder willen varen gaat het ook nog onweren. We

keren snel om en vinden vlak achter Urquhard Casle een mooring, waar we een vreselijke bui over ons heen krijgen. Gelukkig komt er geen wind uit en we liggen goed vast. We besluiten de nacht door te brengen aan de mooring.

3 juli: GPS 880. Een dikke deken van wolken hangt over het Loch Ness, wanneer ik 's morgens uit het raam kijk. De kant, die ongeveer 100 meter weg is, is gehuld in een dikke mist. Een uurtje later heeft de zon alles weggeschenen en we varen om 9.30 voor de 2e keer langs Urquhart Castle richting Fort Augustus. Om 12 uur liggen we

voor de 5 dubbele sluis te wachten en ik kan nog net een "knuffel" Nessie kopen. Die gaat een mooi plekje krijgen in de Annies, naast de trofeeën van de 24 uurs, Camrace en Driehoek Noordzee. In Fort Augustus is deze sluis de grootste bezienswaardigheid en na Neptunes Staircase met 8 op een volgende sluizen, de grootste trap in het Caledonisch kanaal. Alles gaat heet relaxt en op de kant helpen lockkeepers je bij het vastmaken van de landvasten. Alles bij elkaar duurt het ruim een uur, voordat je helemaal boven bent. Om 16.50 vinden we een leuk steigertje bij Invergarry Castle, een ruine die vanwege neerstortende stenen omringt wordt door

een groot hek.

Wat maakt het Loch Ness nu zo bijzonder? Het water is erg donker, bijna zwart en een hekgolf loopt erg lang en puntig door over het meestal spiegelende oppervlak. Dat lijkt inderdaad op de romp van het monster, alleen de kop zit er niet aan. Toch kan ik mij voorstellen dat sommige mensen dit als de rug van een monster zien.

4juli: GPS 892. Vandaag hebben we wel 12 mijl gevaren. Hetzelfde beeld als gisteren, eerst dikke mist en daarna wisselend bewolkt, maar redelijke temperaturen. Bij Gairlocky vinden we zelfs een plekje met elektriciteit, zodat de koeling weer even zijn werk kan doen. Daarna wandelen we een stuk langs het kanaal naar de enige originele brug die nog over is van de oorspronkelijke bouw. Het is nog steeds kortebroeken weer en tijdens de wandeling is een t-shirt voldoende. Het varen door zo'n sloot met enkele vrij smalle meren ertussen in is erg ontspannen. Geen getij, lekker opstaan wanneer je wilt en wanneer je een mooi plekje ziet, vastmaken en lekker bijtijds aan de borrel. Net vakantie!

5juli: We hebben een stukje gefietst (heuvel op: erg vermoeiend, heuvel af: hoera!)Het Camaron Clan museum bekeken, waar we een kijkje kregen in de oude historie van de familie. De femilienaam "Cameron" is in Schotland blijkbaar net zo gewoon als in Nederland "de Jong". Ook nog een stuk gewandeld en daarna lekker gedouched. Alweer vakantie! Het weer blijft nog steeds prima. De korte broek is al de hele week aan. Dat hebben we laatste jaren nog niet meegemaakt.
De dagelijkse bui komt vandaag wat later. Het is nu half tien 's avonds en hij komt dreigend dichter bij.

6juli: GPS idem. We vertrekken bijtijds door de sluis van Gairlocky en willen naar Banavie. Net voorbij de sluis houdt de motor er mee op. We drijven met de wind mee door de brug die zo'n 100 meter verder is en leggen aan bij de steiger achter de brug.
Ik zal niemand vervelen met alle goede raad die we her en der kregen, maar ergens zat er te veel lucht in de motor. We besluiten, wanneer de wind gedraaid is weer door de brug en sluis terug te gaan. De motor doet het eventjes en slaat net voor de steiger af. Aan de oostkant, waar we vandaan vertrokken is namelijk elektriciteit. Een zeldzaamheid tot nu toe en we weten niet hoe lang het gaat duren. We zoeken de hele dag naar de oplossing en vervangen het een-en-ander. Dan een dikke borrel en pitten.

7 juli: GPS 897. Om 6 uur 'morgens komt er hulp en moet de motor gestart worden. Niet echt leuk voor de buren. Ik schaam me werkelijk voor het lawaai, maar de motor loopt. De buurkinderen krijgen beiden een balpen met "Holland" erop en de Zweedse achterbuur een fles wijn. Na het gemopper om 7 uur, bied hij aan, samen met ons naar Banavie te varen, zodat wanneer onze motor uitvalt, hij ons verder op sleeptouw kan nemen. De buurkinderen maken als dank voor de mooie pen een tekening voor ons, dus iedereen is weer tevreden.
Om 11.45 komen we zonder enig probleem aan in Banavie. We liggen op 150 meter van Neptunes Staircase, de achtvoudige sluis. Morgen het kanaal uit.

8 juli: GPS 934

trede 1 Neptunes Staircase, 8 sluizen achter elkaar!!

trede 2

trede 3

trede 4

trede 5

trede 6

trede 7

trede 8

Na Neptunes Staircase nog een dubbele sluis en dan verlaten we het Caledonian Canal via het Corpach Sea lock. Het pontoontje buiten is niet erg aanlokkelijk, zodat we en besluiten door te gaan richting Oban. Weinig wind en de stroom nog mee.