Nog 240 mijl langs de Noorse kust

 

18 augustus, Maløy - Askvoll
Vandaag een prima dag. We wilden 45 mijl varen, dus bijtijds weg. Het leek een dagje motoren te gaan worden, waarbij de zon heerlijk scheen. Dus de korte broek aan.

Lekker voorop in het zonnetje en foto's nemen en filmen. Na een uur of twee kwam er wat wind en probeerden we de genaker te zetten. Dat ging prima tot hij wind ving. Ineens kwam er veel wind en dan gaat de boot enorm loeven. Pieter had hem op de stuurautomaat staan, en die houdt het dan niet.
Dus snel de automaat eraf en die rode lap van 80 vierkante meter weer binnengehaald. Daarna de fok uitgerold en de Annies liep prima. De rest van de dag heerlijk gezeild. Enkele wat wij noemen "kruip door, sluip door" routes en verder redelijk open water. We zagen in de verte Alden liggen, waar we op de heenweg een nachtje hebben geslapen.

Wanneer je deze foto ziet, begrijp je waarom dit licht hier staat. De rotsen steken mooi boven water uit en zijn duidelijk te zien.
We liggen nu in Askvoll, een aardig plaatsje zo'n 20 mijl ten noorden van het Sognefjord.
 

 

Anders Askevol, hier geboren was een beroemd landschaps schilder.
 

 

 

 

 

 

 

Wanneer je naar dit schilderij kijkt en vergelijkt met de foto die ik vandaag nam zie waar hij zijn inspiratie vandaan haalde.

 

 

19 augustus, Alden revisited
Begon ik gisteren over 240 mijl nog te gaan, nu dat schiet echt niet op. Vandaag 2 mijl verder naar het zuiden en iets naar het westen.
We voeren tegen tienen weg en ons doel was Leirvik in het Sognefjord. De windverwachting voor de komende dagen is wat bijgesteld, dus toen ik aan de rechterkant het eiland Alden zag liggen, stelde ik aan Pieter voor toch daar maar heen te gaan. De vorige keer hebben we wel een stukje van de berg beklommen, maar 480 meter omhoog doe je niet even wanneer je 's avonds aan komt. En het gaat behoorlijk zig-zag, dus die 480 meter omhoog duren zo'n anderhalf tot twee uur. WEl een goede conditietraining. Nu hadden we de hele middag en om even over enen gingen we op pad. Wezagen een stuk of vijf herten het bos in gaan en daar bleven ze ons in de gaten houden.
Het eerste deel was steil, soms nat en vaak erg smal.

Het uitzicht rondom werd steeds mooier en omdat het ook helder zicht was, konden we vanaf de top ongeveer in het Sognefjord kijken. Boven op de berg staat een mooie stalen doos met daarin in plastic verpakt een schrift en een pen. Je kan je naam in het schrift schrijven als bewijs dat je daar bent geweest.
We zijn dit al vaker tegen gekomen en het is altijd leuk te lezen wie er zijn geweest. Vandaag zijn wij de enige.
We vullen onze naam, leeftijd en woonplaats met Nederland in.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik probeer over de rand nog een foto naar beneden te nemen, waar heel ver in de diepte ons bootje ligt.
 

De zon breekt steeds verder door en op de terugweg kan ik het niet laten even met de benen in een bergmeertje te stappen.
Bij de boot terug, nemen we een verfrissing en gaan nog even aan de overkant wat rondlopen. Niet zo hoog, maar wel mooi.

 

Deze twee foto's zijn genomen richting Sognefjord, waar je duidelijk de bergen van kan zien.

De laatste zonnestralen komen over de berg. Rechts onder lijkt de Annies bijna in de nacht te liggen.

20 augustus, Alden - Leirvik
Allereerst moet ik eens uitleggen hoe het komt, dat ik de site nu bijna dagelijks kan bijhouden en we meer foto's maken.
We leggen per dag veel minder mijlen af, dus er blijft meer tijd over om wat anders te doen. Daarnaast hebben we nu de plotter, waardoor het veel eenvoudiger is om te navigeren. In het begin moest bijna één van ons continu naar beneden om op de computer te kijken hoe we voeren. Waypoints zetten op onze oude GPS had weinig zin, want soms lagen de trajecten bezaaid met rotsen. Dat is vanaf vandaag iets makkelijker, want het Sognefjord b.v. is meer dan 100- meter diep en alleen langs de kant zijn er ondiepere plekken.
Wanneer we weer thuis zijn, zal ik een kaart toevoegen van de route. Ik snap dat dat nu al voor iedereen leuker zou zijn geweest, maar het was, na een flinke dag varen te veel werk. Een erbij komend probleem is, dat ik dit alles op een 10 inch scherm maak en Noorwegen is dan een beetje groot. Ook de stukken die we varen zijn niet in de breedte, maar juist omhoog, noord of noord-oost.
Dus hiervoor mijn excuses.
Nu vandaag dan. Het plan van gisteren uitgevoerd en we liggen in Leirvik, een plaatsje aan de zeekant van het Sognefjord op de noordelijke oever .
Vanochtend namen we in redelijk weer afscheid van Alden.

Het weer zag er redelijk uit, maar op zee dreven flinke buien. We voeren richting Sognefjord en ook daar was het niet erg droog.
We voeren letterlijk van licht naar donker.

Eenmaal in het Sognefjord ging het regenen, even droog en toen we moesten aanleggen kwam de nattigheid met bakken uit de hemel.
We zitten nu lekker met de kachel aan en onze pakken hangen als verzopen katten te drogen.
De voorspelling is niet erg leuk, dus mijn mooie oranje pak moet de komende dagen maar weer te voorschijn komen.

21 augustus, 20 hele natte mijlen naar Skjerlehamn
Het hele mooi Sognefjord zag er vanmorgen nat en grijs uit.

Ook deze plaatjes horen bij een zeil(motor) tocht langs de Noorse kust. Natuurlijk zoek ik voor de site een aantal aardige "kiekjes" uit, maar vandaag gingen er boven mijn hoofd enkele bakken water open. Ik vind het niet heel erg om dan buiten te zijn. Natter dan nat kan je niet worden en ik zeg heel vaak: "Er is er nog nooit eentje gesmolten van de regen". Het oranje pak hield mij goed droog, maar een stukje wind tegen moest er ook nog een paraplu bij komen.
Tegen twee uur lagen we vast in

Dit plaatsje is bekend vanwegen het beeld van koning Olaf wat midden op een kruispunt van diverse fjorden staat. We waren er een paar jaar geleden al eens langs gekomen, maar nu kunnen we het van dichtbij bekijken. Het beeld was besteld door de gemeente Oslo, maar toen het klaar was vond men het niet mooi genoeg. Skjerjehamn heeft het beeld naar hier gehaald en er komen veel  toeristen kijken.

Het grote huis en de omgeving waren aan het vervallen, maar een plaatselijke eigenaar van de fishfarm heeft de boel opgekocht en het geheel gerestaureerd en een haventje aangelegd.

 

 

 

 

 

 

 

 

Onze oranje pakken hangen vanavond te drogen. We zullen ze de komende tijd nog veel nodig hebben.

22 augustus, Bergen
Na weer 38 erg natte mijlen in Bergen.

23 augustus,een ochtend in Bergen en door naar Fitjar

Vanmorgen deed het weer wat het had beloofd. Zon!! Daarom wilden we ook naar Bergen. Het is een mooie stad met een leuke sfeer van toerisme en drukte. Het is altijd weer een hele overgang van het water naar een drukke stad. Twee werelden.
Allereerst gingen we natuurlijk de souvenirswinkels langs. Kijke, kijke, nie kope! Nou, eigenlijk wel. Een hele mooie ook in Nederland draagbare trui gekocht. Verder wat rondkijken in Vågen, het oude stadsgedeelte waar Bergen om beroemd is.
Daarna de stad in, waar we de bloemen zagen van de herdenking eergisteren van de slachtoffers van Breivik. We zijn al drie maanden in Noorwegen en dat dit al weer een maand geleden is!
Gelukkig zijn er ook bloemen te vinden in het park. Een prachtige kiosk, omgeven door een pracht van kleuren. Na veel blauw en grijs op het water keek ik echt mijn ogen uit.

 

 

 

 

 

 

 

Nadat we herinneringen hadden opgehaald aan een vroeger bezoek aan Bergen hesen we het grootzeil om te drogen. Er kwamen bakken water uit en we namen de tijd om nog enkele foto's van de Annies te nemen tegen deze prachtige achtergrond. We zijn niet van plan deze lange tocht nog eens over te doen, dus bij alles wat we zien voelen we dat dit de laatste keer is dat we het zien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 augustus, Fitjar naar Haugesund
Vanochtend op tijd opgestaan om lekker onder de douche te gaan. Daarna veel boodschappen gedaan, zodat we weer 10cm dieper liggen. we weten niet wat de komende week gaat brengen voor weer, maar het ziet er niet goed uit. Dus vandaag maar weer goed doorvaren om weer een stukje zuidelijker te komen. Nadat de regen tegen 11 uur even is opgehouden, hebben we diesel gehaald en zijn voor de laatste keer weggevaren uit mijn favoriete haven van meneer Larsen.
Het eerste stukje is even droog, maar overal om ons heen  hangen buien.

 

 

We hebben een jarig label aan de achterstag hangen. Het labal uit Lauwersoog is vandaag 3 maanden oud. Regen, wind en alles ertussen in heeft het doorgemaakt.
Verder de hele dag regen en soms een fokje bij. Weinig wind, maar gelukkig niet tegen. We varen het Hadangerfjord in en over en draaien nu weer richting zuid naar Haugesund.Nog ruim een uur varen.
We proberen zo veel mogelijk naar het zuiden te komen, voor dat in het weekend de voorspelde zware wind komt. Ook in de regen kan je hele mooie foto's maken van het Hadangerfjord.

 

 

25 augustus, Haugesund - Tananger
Eindelijk! Weer eens lekker zeilen. Kruisen tegen de wind in, een beetje schuin en een heerlijk windje. 10 - 15 knoopjes. Daar houdt onze Annies het meest van.

Een beetje scheve horizon hoort erbij. Niks foto-editor erover. Gewoon naturel een scheve horizon. De 32 mijl van Haugesund naar Tanager werden 36. Dat betekend dat het bijna bezeild was. Enkele kleine eilandjes moesten we langs peuteren, met andere woorden een beetje scherp varen, maar dat lukte prima.
Wat ook goed wilde lukken was het voor een groot cruiseschip terecht te komen. Wouw, toch maar even de motor erbij aan om aan de stuurboordkant te blijven.

Zoals je hem hier ziet, zo zagen wij hem ook. Daar wil ik niet voor liggen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tegen 17.00 leggen we aan in Tanager. Een kleine voorstad van Stavanger.
We zien en horen de vliegtuigen landen op het vliegveld. Wanneer we hier een dagje eerder waren geweest hadden we kunnen zwaaien naar onze zoon Sjoerd die hier landde en per heli doorvloog naar de Thialf, het semi sub crane vessel.

Waar we nu liggen begon onze reis! Op deze steiger ontmoetten we 2 jaar geleden de Duitsers die ons vertelden over hun tocht naar de Noordkaap.

 

 

 

 

 

26 augustus,Tananger,

20 mijl heen en weer!
Het leek te kunnen. 40 mijl naar Egersund, waarbij we tegen 18.00 20 knopen wind tegen zouden krijgen. Niet leuk, maar dat hebben we eerder meegemaakt. We vertrokken uit Tananger met prima weer en ook de lucht zag er rustig uit. De eerste 5 mijl stond er een behoorlijke swell (grote lange golven die ergens ver weg op zee worden gemaakt en helemaal doorlopen tot aan de kust) Verder heel weinig wind.
Na zo'n 5 mijl begon het te waaien. 5,6,8,10 knopen. Dat ging prima tot we weer 5 mijl verder de koers moesten veranderen pal tegen de wind in. De vlagen gingen ondertusen tot 20 knopen.

 

 

 

 

Omdat we voor 18.00 in Egersund wilden zijn, hadden we geen tijd om op te kruisen. Dat zou te laat worden.
Om onszelf 30 mijl "hakken"tegen de wind in te besparen zijn we omgedraaid en rustig op het fokje Tanager weer binnengelopen. Het laatste stuk was de wind weer bijna volledig weg. We hebben als voorzorg de 150% genua gewisseld tegen de high aspect. Wanneer ik dit nu schrijf, om 22.08 's avonds waait het gemiddeld boven de 25 knopen. De windmeter geeft soms 30 en meer aan, dus ik ben blij dat we vast liggen in Tananger.
Het grote probleem is de komende tijd. Die geven niet veel goeds aan.
Zoals ik al eens eerder heb uitgelegd geven de veertjes het aantal knopen aan x 10.
De rode 3 veertjes dus 30 knopen, een dikke 7 Bft.(28-33)

 

 

 

 

 

 

Hoe krijgen we die bak (de Annies) naar huis? Rustig wachten tot het weer ons beter gezind is. We hebben tot nu toe de laatste 2 maanden zoveel geluk gehad met de wind, dat we nu niet mopperen dat het even hard waait. Dat hoort bij het zeilen.