Naar de Noordkaap!

28 juni
1587 mijl hebben we afgelegd en we zijn in Tromsø. Op Hammerfest na, de meest noordelijke stad in Noorwegen. We liggen aan een kleine steiger in het centrum van Tromsø. Ook de KIRI met Carla, Rob en natuurlijk hun papagaai Bram zijn gisteren gearriveerd. Ze nodigen ons uit om als verjaardagscadeau zelf gevangen vis bij hun te komen eten. Een geweldige uitnodiging, die we graag aannemen.
 

Wanneer ik op 28 juni wakker wordt, hangen er slingers en balonnen door de boot en op tafel ligt een pakje.
Ik heb direct een jarig gevoel. De zon schijnt,maar waar we liggen is het een reuze herrie van machines die grind en steen aanhet schuiven zijn. Het pakje is van dochter Femke, die naast Dr.in de Fysische Oceanografie ook een geweldige ziversmid is. Ik maak het direct open en zie een mooie hanger liggen.

 

 

Dat wordt natuurlijk even passen en op de fotozetten. Ondertussen sms't zoon Sjoerd een felicitatie en hangt Pieter buiten ook nog een slinger en balonnen op. Femke sms't ook nog vanuit Venetie als reactie op mijn bedankje.
Pieter heeft als cadeau aan mij de plotter aangeschaft. We beginnen er al aardig aan te wennen, al moeten we de routes nog handmatig invoeren.

 

We gaan in Tromsø eerst boodschappen doen en de Annies ziet er van verre prachtig uit. Ook een beetje jarig. Rob gaat naar de meteorologische dienst om weer- en ijsberichten op te halen voor hun oversteek naar Spitsbergen. Hij komt met goede berichten terug. A.s. donderdag kunnen ze weg. We zullen ze zeker volgen op

http://kiriopzee.web-log.nl/blog/scheepsdagboek/

 

Ik ga nog even de stad in om het standbeeld van Roald Amundsen te fotograferen. Ik heb net zijn boek gelezen over de reis naar de Zuidpool. Wat een kerels! Wij zijn maar watjes met al ons comfort aan boord.

Bij de VVV haal ik nog wat folders en Pieter besteed veel tijd aan de kachel die nog steeds kuren heeft.

Later in de middag varen we met twee boten een klein stukje verder onder de brug door. Een wat rustiger haven, waar we gezellig borrelen met Carla en Rob.

 

Carla kan geweldig koken en Rob fileert de zelfgevangen wijting.
Bram, de papagaai kijkt toe of alles goed gaat en we hebben een heerlijk verjaardags/afscheidsmaal.

Het aanbod om de afwas te doen wordt afgeslagen en we stappen vcoldaan over van de KIRI op de Annies.

We wensen de KIRI en haar bemanning een behouden vaart toe naar Spitsbergen en natuurlijk terug naar Willemstad en spreken af deze winter langs te komen om foto's en verhalen te delen.

 

 

 

 

 

 

29 juni

Om 8.15 verlaten we Tromsdalen en gaan verder richting Noord-Oost. Al snel kunnen we wat zeilen en omdat de wind achter is, trekken we fok uit. Het wordt een rare dag. Veel wind, weinig wind en variabel uit alle richtingen wisselen elkaar af. We sturen om de beurt een stuk met de hand, want met deze rare winden is het een stuk veiliger om zelf te sturen. We genieten onderweg van het mooie uitzicht. de bergen worden steeds meer bedekt met sneeuw, wat een prachtrig gezicht is.

 

 

 

Om 17.30 komen we aan in Skjervøy waar we eerst diesel tanken. Er is een grote supermarkt, dus aan eten geen gebrek.

Nu eerst douchen.

 

 

 

 

 

 

 

30 juni.
Wat moet ik daar nu over zeggen. Na het douchen raak ik in gesprek met Knud. Hij nodigt ons uit voor de barbeque morgen. Er is van alles, maar ook walvisvlees. En..zegt hij, de Noordkaap blijft wel liggen. Pieter wil graag weten hoe walvisvlees smaakt en misschien is zo'n barbeque wel leuk. We blijven dus liggen.
Nou, dat valt tegen. Er is weliswaar een soort feest in het dorp, maar de barbeque is uiteindelijk bij een kraampje bij de supermarkt om geld op te halen voor de haven. In de hoofdstraat zijn allerlei stalletjes en ook daar kan je van alles te eten kopen. Het weer zit niet echt mee. Het is zwaar bewolkt en de wind voelt koud aan.
Voor een winkel hangen gesigneerd shirts waar je een bod op kan doen. Ook hangt daar een schaatspak van Nederland met de handtekening van Sven Kramer en Wouter Oldeheuvel. Het hoogste bod tot nu toe is 200 kronen. Omgerekend 25 euro. Dat is niet echt veel. Het blijkt dat een vriendinnetje van een TVM schaatser uit het dorp afkomstig is. Ik doe een bod van 500 kronen en spreek af contact te houden. Op de terugweg zien we dan wel weer. Mijn bedoeling is het pak in Nederland aan te bieden voor een veiling voor een goed doel. Brengt dan vast meer op.
We gaan via de barbequekraam terug en besluiten toch maar een stukje walvisvlees te proeven. Het beest is toch al gebraden en het is hier een locale traditie. Er is hier zelfs een soor Hollandshoek, waar vroeger de walvisvaarders uit Nederland aankwamen en hun walvissen van spek ontdeden.
Niet veder vertellen, maar het walvisvlees smaakte prima. Net rundvlees, maar een beetje anders. We hebben beiden een klein stukje genomen, want eigenlijk staat het mij tegen.
Tegen de avond besluiten we 11 mijltjes op te schuiven. Wanneer we de haven uitvaren komt de "Lofoten" net binnenvaren. Het lijkt een mopoi tochtje te gaan worden, windje mee en we zien voor het eerst echte dolfijnen. Een stuk of acht springen voorlangs, maar willen niet met onze boot meezwemmen. Ik probeer ze te filmen, maar dat lukt niet.
Plotseling keert de wind en hebben we hem tegen. De wind neemt ook snel toe van 10 naar 20 knopen en soms 24, wat windkracht 6 is. De golven bouwen vlug op en om beurten sturen we een uur en bokst de Annies tegen de golven in. Wat later dan geplanned lopen we het kleine haventje van Seglvik in. We leggen aan bij een klein steigertje en de paar huizen die er staan lijken onbewoond.

1 juli
We willen vandaag zo'n 30 mijl verder. Wanneer Pieter het zakje met chocolade hagelslag uit een voorraadkist te voorschijn wil halen, breekt het zakje.
Chocola in je boot, en dat weet ik uit ervaring, geeft een grote troep. Wanneer het droog is kan je het het beste snel opruimen. Het is 11 graden in de boot wanneer we opstaan en met de kachel even aan werk ik me aardig warm. Het voordeel is wel, dat ik weer weet wat er in die kist zit.
Om 8.40 vertrekken we voor een traject over de Barendszee.
Onze GPS achter mij zegt 1668 mijl.
De zon schijn en uit de wind is het aangenaam met handschoenen aan en bivakmuts op. Na ruim 30 mijl liggen we voor Hasvik, een klein plaatsje met een vliegveld in het midden. Even denken we erover na om door te varen naar Hammerfest, maar vanuit het noordwesten komt een donkere lucht op zetten.

 

We kunnen even een nieuwe gribfile ophalen en ontvangen gelijk een emailtje van de KIRI. Zij hebben besloten hun tocht richting Spitsbergen niet door te zetten i.v.m. de toch sterke tegenwind die ze hadden. Dit in tegenstelling tot de verwachting van de meteo in Tromsø.  Misschien varen ze ook door richting Noordkaap. Ze liggen in Skjervik, van waaruit wij gisteren vertrokken. Respect voor hun besluit, dat blijk geeft van `goed zeemanschap`. Wij varen Hasvik in en maken een wandeling door het dorp. We zien bij de kerk een monument uit de 2e wereldoorlog met daarop een groot aantal gesneuvelden in 1944. In dit deel van Noorwegen in hard gevochten onder barre omstandigheden. WE zien zelfs een brandstofvat liggen van de Wehrmacht uit die tijd. Het maakt altijd veel indruk om in zulke uithoeken van Europa te zien hoe ook hier velen zich hebben ingezet voor de vrijheid. Twee jaar geleden in Schotland kwamen we bij een munument van alle gesneuvelde Schotse soldaten in Afganistan. Het waren er erg veel en ook toen waren we diep onder de indruk.

Ook ligt er een halve cirkel met stenen gegraveerd met de namen van zeelieden die niet terug keerden van zee. Eentje is van een tien jarig kind.

 

 

 

 

 

 

Wat opvalt zijn de vele bloeiende bloemen die overal staan. Het is een heel kort voorjaar en alles komt tegelijkertijd tot bloei.
We wandelen terug naar de boot, waar we snel de kachel aanzetten. Brr, 9 graden is best frisjes.