Om de Noordkaap!!
3 juli 21.24
Hammerfest (1719 mijl)
-Nordkapp - Skarsvåg (1781 mijl)
afgelegd 62 mijl

Yes, we zijn er!! We hebben ons doel bereikt.
Op 3 juli 2011 om 21.24 varen we "op eigen kiel" om de Noordkaap heen.
De dag begon met veel regen. Om 11.40 voeren we
Hammerfest uit. We lieten een
lege stad achter ons, want op zaterdagavond en zondag is het leeg en stil. Mijn
oranje olie-overal moet uitgeprobeert worden. Overal om ons heen ontwikkelen
zich meer buien, maar we zien ze voor en achter ons uitregenen, we hebben
geluk. Ons plan is via Havøysund richting Gjesvær te gaan en morgen om de
Noordkaap te varen. We kunnen een redelijk stuk zeilen en gaan richting
noord-oost.

Het
blijft droog en we besluiten bij Gjesvær gewoon door te varen richting Noordkaap. Het zicht is
nu helder en we hopen dat de Noordkaap niet in de wolken is verborgen. Dit is
meer regelmaat dan uitzondering. Wel naderen
uit het noord-westen buien, maar we hebben de hele dag al geluk, dus we gaan
door.
We varen tussen allerlei rotsen door en even bekruipt mij
het gevoel; de motor moet het hier niet opgeven, anders hebben we een probleem.
Op vrij water hebben we altijd nog onze zeilen, maar hier is het wel erg precies
manouvreren.
Wanneer we om de Kisvsjærodden, het noordelijkste puntje
heen varen zien we de imposante rots van de Noordkaap verschijnen. We bereiken
de 71°11.29 graden en draaien richting Noordkaap. Verder noord varen is niet
nodig, daar is
uiteindelijk alleen maar ijs.


Als bewijs dat we er echt zijn, maken we
een foto met op de achtergrond de Noordkaap. We zetten snel even onze mutsen af
en met verwarde haren vereeuwigen we onszelf op deze unieke plek.
Helaas gaat het regenen wanneer we de Kaap
om zijn en snel varen we door naar Skarsvåg. Het is wel leuk om nu op een plek
te liggen, waar ik het hele jaar thuis al via een webcam maar kijk. Om 22.15
liggen we vast in Skarsvåg. Het is eigenlijk maar één weg met huizen, een school
en een toeristisch winkeltje waar ze allerlei Noordkaap spullen verkopen.

De rode lijn is
onze gevaren route om de Noordkaap.
Skarsvåg
Skarsvåg
met zijn
ca..
170
inwoners
is niet alleen
de meest noordelijke
stad op
Magerøya,
maar ook
's
werelds
noordelijkste
vissersplaatsje "!
Vanaf hier
is het
14 km
naar de Noordkaap.
Na
een
half
uur durende
wandeling langs
een
gemarkeerde
pad,
komt u
in de fascinerende
berg
formatie "Kirkeporten".
Vanaf hier
heeft u een
uniek uitzicht
in de richting van
de Noordkaap,
waarvan men denkt dat het
een
pre-christelijke
Sami
offerplaats
was.
In de winter
zijn er
sneeuwscooter
tochten
naar de Noordkaap
plateau
van
Skarsvåg.
Op
de weg
in de richting van
de Noordkaap,
passeert u
door een van de
Sami
campings
behoren tot
een van de
Sami
families
die hun
rendieren
in de zomer
naar Magerøya
brengen
om te grazen.
4 juli, Op de Noordkaap,
0 mijl
Vandaag zijn we met de bus naar de Noordkaap geweest. Om 17.20 kwam de bus
en we waren zo'n 20 minuten later boven. Het was erg rustig en het uitzicht was
nul. Eerst maar toeristisch gedaan en souvenirs gekocht. Verder wat rondgekeken
en na een tijdje konden we door de optrekkende wolken de zee zien.
De regen was ook opgehouden en we zagen een
zeilboot richting Noordkaap varen. Dat leek wel de KIRI dus we hebben veel
foto's van hen gemaakt en een klein stukje film. Om 19.45 weer terug gereden en
gekeken of de KIRI nog doorging naar Skarsvåg. Helaas niet, dus die foto's
krijgen ze later. We hebben wel de film gemist, maar het was leuk te
zien hoe het er van boven uitziet, wanneer je als boot om de Noordkaap vaart.
Heel erg klein!!
Vannochtend
eerst een wandeling gemaakt, waarbij we een stukje verderop rendieren zagen
grazen. Ook vangen ze hier de van de TV serie bekende "Koningskrabben".
Een heel stuk groter dan de krabbetjes die wij kennen vanuit de Waddenzee.
We maken een praatje met een visser, die het hele jaar op de Barendsz zee vist.
In de winter met ijs op het dek. Hij is een Pool, maar woont een groot deel van
het jaar op zijn boot. Baren
En natuurlijk wordt hier stokvis verkocht. Die hangen aan rekken te
drogen.
Het is buiten zo'n 8 graden dus wanneer we stil liggen gaat de kachel aan.
De hele dag trekken buien langs en wisselt de windrichting per
kwartier.
We gaan niet verder langs de kust naar het oosten, maar gaan rustig, wanneer
het weer het toelaat, richting zuid-west.

5 juli Skarsvåg
(1781mijl) -
Gjesvær (1803 mijl)
afgelegd 22 mijl


We
krijgen een sms'je uit Honnigsvåg van Rob en Carla. "Hoe laat vetrekken jullie,
want wij zijn om 11.45 boven". Gisteren zagen wij hen om de Noordkaap varen en
nu gaat het dus anderom gebeuren, wanneer wij weer terug om de Kaap willen
richting Gjesvær. De timing was perfect, want ze zagen ons vertrekken toen ze
met de bus in Skarsvåg stopten. Het werd mooi weer en we konden zeilen.
De Annies gezien vanaf de Noordkaap op de foto is natuurlijk uniek. We zijn
Rob en Carla daar dan
ook zeer dankbaar voor. Vanaf het water hebben we natuurlijk ook weer veel
foto's gemaakt. We hebben hierbij echt het gevoel van: Hier komen we nooit weer
terug.

Het is echt wel een flink stuk varen. 1700 mijl met wandeltempo, dus
gemiddeld 5 mijl/uur. Reken maar uit. De GPS geeft het noordelijkste puntje aan
waar we gekomen zijn, dus alweer een fotomoment. Ook
de track, waarbij we meerdere keren richting kaap varen om foto's te nemen ziet
er leuk uit. Een wat vage zigzag.

De
boot
ziet er van onderen toch echt wel wat groter uit dan op de foto gezet vanaf de
Noordkaap.
We zeilen heerlijk verder en
meren af in Gjesvær.
Gjesvær
In een mooie omgeving
34 km
ten noordwesten van
Honningsvåg,
vindt u
het vissersdorpje
Gjesvær,
met ca..
220
inwoners.
Het was
pas in 1976
dat
een
weg
het dorp
verbonden met de rest
van het eiland.
Tot dan,
moest je
de lokale
boot
nemen om
van en naar de
site.
Al in de
Vikingtijd,
werd
Gjesvær
bekend als een
handelspost
en vis
station en
was
vermoedelijk
de eerste
site
Magerøy
die een permanente
nederzetting
had.
Vanaf de vroege
Middeleeuwen
en tot
de vorige eeuw,
het dorp was
een van de grootste
en rijkste
vissersdorpen
in Finnmark.
Vanaf hier
heeft u
een prachtig uitzicht op
"De
moeder met
haar dochters"
-
Gjesværstappan
-
een
eilandengroep
met
een van de grootste
vogelrotsen
van Noorwegen.
.
6 juli, Gjesvær (1803 mijl) -
Havøysund (1822 mijl) afgelegd 22 mijl
Op 6 juli zeilen we richting Havøysund, waar we
boodschappen willen doen. Het is een redelijk smalle en ondiepe doorgang tussen
twee eilanden door. We hebben een tweede rif in het grootzeil, maar soms valt de
wind bijna weg om even later weer flink tekeer te gaan. De golven lopen over een
redelijke hoek, zodat we snelheid kunnen houden. In Havøysund komt onverwachts de Kiri
achter ons liggen en het wordt een waar feest van foto's en filmpjes
kijken en
uitwisselen.
Onder de schepen lijkt het net een aquarium, zoveel vissen zwemmen er. Deze foto
is naast de Annies genomen.
Havøysund
is het bestuurlijke centrum van de gemeente
Måsøy
in de provincie
Finnmark in
Noorwegen.
Havøysund ligt op het eiland Havøya dat
door de Havøysundbrug met het vasteland verbonden is. Het werd voor het
eerst vermeld in 1668. Tijdens Wereldoorlog II werd het nagenoeg
volledig verwoest door de terugtrekkende troepen. Het telde op dat
ogenblik 150 inwoners. Vandaag zijn het er ongeveer 1200. De visserij
vormt de voornaamste bron van inkomsten. (bron, Wikipedia)
Havøysund (1822 mijl) -
voor anker in Bustad Hamn (1826 mijl)
afgelegd 14 mijl

Op 7 juli varen we met twee schepen weg uit
Havøysund. Het is prima zeilweer en al snel worden de zeilen gehesen. Op beide
schepen worden zoveel mogelijk foto's gemaakt, met natuurlijk niet altijd het
gewensde resultaat. Je moet echt een goed fototoestel hebben om van redelijk ver
een foto te maken.
Gelukkig hebben Rob en Carla dat, zodat we unieke foto's hebben van ons zelf
zeilend in Noord Noorwegen.
We willen naar een onbewoond
eiland met een mooie ankerbaai. De naam Bustad Hamn doet denken aan een stad met
een haven, maar er wonen alleen rendieren.


Tegen 2 uur komen we aan bij de afgesproken plek. Carla had
in een pilot gelezen dat daar een sauna zou zijn, met misschien "blote
vikingen". Toen we de baai binnenvoeren lag de Kiri voor anker en
wij konden naast hen aanleggen. Het was prachtig weer geworden en het was een
ideale dag. Op de kant zagen we rendieren lopen.

Met ons bijbootje gingen we,
gestuwd door de elektromotor van de Kiri naar de kant om op zoek te gaan naar de
sauna. Het eiland was onbewoond en er stond nog een huis met nog wat oude
gebouwen. We was er elektriciteit en er leek wel een nieuw gebouwtje te worden
opgetrokken. Er lag langs de waterkant enorm veel aangespoelde rotzooi. De
rendieren zagen ons komen en vertrokken naar andere plekjes.

In een klein hokje met een schoorsteen vonden we inderdaad een sauna. Bij
een tweede hing zelfs nog een handdoek en stond shampo. Misschien maakten de
bouwers van het elektriciteitshuis hiervan gebruik? Nu was er helemaal niemand.
We kookten gezamelijk en we aten heerlijk buiten aan boord van de Kiri. In de
avond trok de wind wat aan en tijdens valwinden zag Rob op zijn windmeter 6 Bft
langskomen. Gelukkig hield het anker prima en ik had een rotsvast vertrouwen in
hun ankerkunde. Wel dopjes in mijn oren gestopt om de herrie van het water wat
tussen de boten en tegen de punt waar ik sliep klotste, wat te dimmen.

8 juli Bustad Hamn (1836 mijl)
- Hammerfest (1857 mijl)
21 mijl gevaren
Vandaag varen we naar Hammerfest, waar we Rob
en Carla met een nassi-maaltijd aan boord van de Annies bedanken voor het
heerlijke verjaardagsmaal in Tromsø en de gezellige tijd die we met elkaar
mochten doorbrengen. Morgen gaan we weer elk naar een andere plek en misschien
treffen we elkaar weer op de Lofoten?
Het varen in Noorwegen is erg eenzaam. Je komt op een dag misschien 2
vrachtboten tegen en natuurlijk de Hurtigruten, dus deze ontmoeting was
bijzonder. Wij blijven nog een paar uurtjes liggen en maken nog wat foto's.

Hammerfest heeft iets met
ijsberen.
De ijsbeer staat in het wapen van de stad.
In Hammerfest waren ze de stoep aan het opbreken
om er stoepverwarming in aan te leggen.
In de winter zal het centrum dan minder last hebben van ijs en sneeuw.
Hammerfest
Uit Wikipedia, de vrije
encyclopedie
Hammerfest (Samisch:
Hámmárfeasta) is een stad en gemeente met 9493 inwoners (op 1 januari
2009) in de provincie
Finnmark in het
noorden van
Noorwegen, nabij
de
Noordkaap.
Hammerfest ligt op
70°39' NB, binnen de
Noordpoolcirkel,
maar heeft
dankzij
de
Golfstroom een
ijsvrije
haven. Vanwege
deze ligging binnen de noordpoolcirkel gaat de zon in de zomer ongeveer
tussen
16 mei en
26 juli niet
onder (middernachtzon)
en komt de zon in de winter tussen
21 november en
21 januari niet
boven de horizon.
De stad is, zoals ook
Kristiansund,
Svolvær,
Tromsø en
Vardø, een
stopplaats van
Hurtigruten.
Verder heeft de stad ook een vliegveld:
luchthaven Hammerfest.
In Hammerfest zijn veel
graven te vinden die nog uit het
stenen tijdperk
stammen. Hammerfest was een belangrijke vishaven en jachtgrond lang
voordat het rechten ontving per Koninklijk
decreet van
Christiaan VII van Denemarken
in 1789.
Napoleontische
Oorlogen
Tijdens de
Napoleontische Oorlogen werd Denemarken–Noorwegen aangevallen door het
Verenigd Koninkrijk.
Hammerfest was een stad van strategisch belang omdat het een centrum is
voor handel en transport van westelijk
Finnmark. De stad
bereidde zich voor op een aanval en plaatste vier kanonnen. Deze werden
verkregen uit
Trondheim.
Vervolgens werd een macht van 50 man militie gevormd voor de
kustverdediging. De leiding daarvan was in handen van de lokale
handelaren, de manschappen bestonden uit
Saami en
Kvenen.
Op
22 juli
1809,
vielen de Engelsen, zoals verwacht, de stad aan met twee oorlogsschepen
Snake en Fancy. Voordat de Engelsen de stad aanvielen werd het dorp
Hasvik, een
kleine vishaven, aangevallen en geplunderd. De Engelse oorlogsschepen
vochten gedurende 90 minuten met de kustbatterij van Hammerfest totdat
de Noorse munitie uitgeput was. Aan Engelse zijde viel één dode, die op
de lokale begraafplaats werd begraven. Tijdens de slag vluchtte de
bevolking met hun bezittingen. De Engelsen gingen na de slag aan land en
verbleven daar acht dagen. De stad werd in die periode geplunderd.
Na de aanval werd Hammerfest
versterkt en werd een garnizoen met reguliere troepen en versterkingen.
Een kleine vloot van roeiboten bewapend met kanonnen werd in de haven
gestationeerd.
Brand van 1890
Hammerfest werd in 1890
half verwoest door een brand die ontstond in de bakkerij. Na de brand
ontving Hammerfest veel donaties en humanitaire hulp uit heel de wereld;
de grootste donor was
Wilhelm II van Duitsland,
de keizer van
Duitsland. De
keizer bezocht de stad enkele malen met zijn jacht en voelde zich
gehecht aan de stad.
Mede vanwege de donkere
winterperiodes kreeg Hammerfest al vroeg elektrische
straatverlichting
(in 1891).
Tweede Wereldoorlog
Na hun overwinning op
Noorwegen versterkten de Duitsers Hammerfest en gebruikten de haven als
een uitvalsbasis. Het belang van Hammerfest nam toe na de Duitse inval
in de Sovjet-Unie in 1941. De Duitsers plaatsten drie kustbatterijen.
Hammerfest was de belangrijkste uitvalsbasis voor Duitse U-boten, die de
Atlantische aanvoerroutes van de Geallieerden aanvielen. Bij Rypefjord
werden enkele
watervliegtuigen
gestationeerd. Rond de stad werden 4000 landmijnen gelegd en een aantal
stukken luchtafweer geplaatst.
Hammerfest werd door de
Duitsers verlaten tussen de herfst van 1944 en 10 februari 1945. De stad
werd volledig verwoest, op de Hauenkapel uit 1937 na. Nog steeds worden
landmijnen en munitie uit de Tweede Wereldoorlog gevonden en vernietigd.
Geodetische boog
Hammerfest vormt het
beginpunt van de
Geodetische boog van Struve
die zich uitstrekt tot aan de
Zwarte Zee en die
wordt gebruikt om de grootte en de vorm van de aarde te berekenen door
middel van
driehoeksmeting.
De boog is genoemd naar de astronoom
Friedrich Georg Wilhelm Struve
(1793-1864).