9 juli.
Het is prachtig weer en zelfs warm wanneer we na een slechte nacht wakker worden. Vlak achter ons liggen 3 stijkijzers (voor niet watersporters: dit zijn plastic snelvarende motorboten). Ze hebben de hele nacht luidkeels zitten praten en met het stijgen van de alcoholspiegel ging het volume mee omhoog. Om half zeven werd het rustig, maar met drie luide stoten op de scheepshoorn kwam een cruiseschip de haven in.
De Kiri ging bijtijds weg en Pieter en ik gingen nog even Hammerfest in. Boodschappen doen, kaarten op de bus en nog wat foto's nemen.
Om 12 uur vertrokken wij ook uit Hammerfest en na een half uurtje zag ik vinnen boven water komen. We voeren er rustig naar toe en de witsnuitdolfijnen kwamen onze richting heen. Prachtige foto's en film hebben we gemaakt. Het is de tweede keer dat we ze echt bij, en om de boot heen gehad hebben. De eerste keer was bij Schotland in 2007. Na een kwartiertje spelen hadden ze er genoeg van en keerden de dolfijnen weerterug naar hun speelplekje.

 

Wij voeren verder richting Hasvik. Geen wind, maar zonnig en warm. Na 30 mijl bij Hasvik besloten we door te varen naar Skjervøy, zo'n 40 mijl verder. De aankomsttijd zou rond 1.30 zijn en de was over de reling wqas nog niet droog. Het was een prachtige avond en de lucht zag er goed uit. Wel waren we een beetje benauwd wat er later op de avond zou gebeuren. Wat doet het Noorse weer met zo'n warme dag? Onweer, buiren, wind?
De vorige keer hadden we in het fjord naar Skjervøy immers ineens harde wind gehad?
We werden niet teleurgesteld. Pieter zag wat wind komen en trok de fok uit. Binnen 1 minuut trok de wind aan naar 24 knopen, 6Bft. Het zijn de valwinden die langs de bergen naar beneden komen die alles kwadratisch doen toenemen. (amateuristische verklaring). Met de fok half ingerold en met het sturen op de hand ging het prima. Eenmaal de bocht om viel het eigenlijk best mee en voeren we nog drie uurtjes door richting Skjervøy, om om 2.30 in slaap te vallen.

10 juli.
De fijne douche, waar we ons al een tijdje op zitten te verheugen is gesloten op zondag. Dat is flink balen. Dan maar haren en de rest wassen met ons mini dochekopje boven het wc fontijntje. Pieter vult de accu's bij en ik dweil de vloer. Een boot waar je in leeft, slaapt, kookt en met zoute spullen naar binnen komt is snel vies. En wat denk je van mijn lange haren. Wanneer we terug zijn in Nederland moet ik wel kaal zijn, zoveel komen we telkens tegen. We willen hier niet te lang blijven, dus ik bel mijn schaatspakman om te vertellen dat we er weer zijn en ik mijn schuld van 500kronen kom inlossen. We spreken af om 14.00 en de ruil wordt gepleegd. Wie niet weet waar ik het over heb, moet maar eens kijken op 30 juni.
Voor 500 kronen of 64 euro kom ik in het bezit van 2 schaatspakken in plaats van eentje. De 2e, een TVM pak van Sven krijg ik in mijn handen geduwd. Gratis erbij.
Ik weet nog niet wat ik ermee ga doen, maar in Nederland moeten ze bij een loterij of veiling voor een goed doel toch echt meer op kunnen brengen.
Om 14.00 varen we weg. De zon schijnt en het is verleiderlijk te blijven liggen. We willen een klein stukje verder dus het wordt Nor-Lenagen. Niet een haven om over naar huis te schrijven. De gastensteiger is gebroken, dus we gaan op een ander vrij plekje liggen. Het is koud en het gaar regenen. Voor het eerst gebruik ik mijn elektrische kussentje om het warm te krijgen. Ik voel me niet lekker, maar misschien is het gewoon de terugslag na een vorige erg korte nacht.
 

11 juli
Brr. het regent. Geen druil, maar flinke tikken. We draaien ons nog een keertje om, maar staan dan toch maar op. Het mooie weer is dus ook weg. In de boot is het 11 graden, dus toch nog even de kachel aan. Blijven liggen vinden we ook niks, dus om 12.50 gooien we de lijntjes los. De volgende haven is Sor Lenangen. Het blijft bewolkt en we zien niet veel. Na zo'n 3 uurtjes liggen we aan in een vissershaven. Een kleine gladde steiger mist een vingersteiger, waar we net aan kunnen liggen.
We glijden allebei een keertje uit, maar vallen gelukkig niet in het koude water. Er is verder niks. Hier komt echt nooit een toerist. Na het eten maken we een flinke wandeling, half in de motregen. De olielamp geeft nog wat warmte en in de late avond steken we de kachel aan. Die doet het gelukkig weer, na reparatie in Tromsø.

12 juli

Het is droog!! We vertrekken redelijk op tijd en hiep hiep hoera, we kunnen al snel zeilen. Eerst grootzeil en fok, maar daarna grootzeil en gennaker. We zien weer veel papagaaiduikers om ons heen en ik neem het op de hand sturen over van de autohelm. Dat ding reageert op elk golfje en dat kost energie! Ook het irritante geluid doet afbreuk aan het rustige zeilen. Eindelijk even geen motor of kachel aan. Ik maak, om de tijd te doden van binnen uit een paar foto's van Pieter.
Om 15.15 liggen we vast in Skattøya, een haven die een half uurtje boven Tromsø ligt. Morgen boodschappen doen in Tromsø en dan richting Lofoten.

 

 

13 en 14 juli
We zijn wel 5 mijl opgeschoten richting zuid! Het regent al twee dagen en we hebben de tijd besteed om in Tromsø musea te bekijken.
Het is erg leuk hoe allerlei dingen bij elkaar komen.
We hebben de Colin Archer Memorial race twee keer gevaren. Colin Archer was de ontwerper van het schip Fram, dat moest overwinteren (volgens Fridtjof Nansen, Nobelprijswinnaar voor de vrede in 1912, wetenschapper, poolontdekker, oceanograaf) in het ijs en dan meedrijven met het ijs richting Noordpool. Nansen was de wetenschapper en Roald Amundsund de schipper van de Fram, die er 5 jaar overdeden om dit te kunnen bewijzen. Helaas lukte dit niet en dreef met zuidelijker langs de pool.
De Fram ligt in Oslo en hebben we een aantal jaren geleden bekeken, niet helemaal beseffende wat voor schip dit was. Ook het schip van Ed Megens, een van de organisatoren van de Driehoek Noordzee heet de Fram.
Hier in Tromsø vallen alle stukje op zijn plaats. Het maakt enorm veel indruk hoe deze mensen dat allemaal hebben gedaan. Respect en bewondering is hier op zijn plaats.
Vanmiddag naar Polaris geweest. Een expositie over de opwarming van de aarde, een prachtige film over Spitsbergen en een aquarium met diverse bassins met vissen, krabben en zelfs 2 zeehonden en baardzeehonden.
De ijsbeer was nep!

Alles wordt er aan gedaan om je te herinneren dat je hier in het hoge noorden bent. Elk souvenirwinkeltje heeft zeehonden, rendieren en ijsberen in allelei formaat. Iedereen claimt dat dit het noordelijkste ....-......is wat er bestaat. We hebben in Polaria een prachtige film gezien over het Noorderlicht. Voor insiders.. ik heb nog drie wensen.
1. een ijsberg
2. een walvis
3. het noorderlicht
Het zijn de drie dingen die ik nog graag zou willen zien, maar wensen moeten er altijd blijven.

15 juli
We vertrekken uit Tromsø om 11.10. Eerst boodschappen doen en het regent ook, tegen alle verwachtingen in, nog steeds.
We zullen de Rystraumen tegenstrooms door moeten worstelen, maar anders wordt het wel erg laat. En..., zijn we niet gewend het laatste stukje naar Vlieland tegenstrooms (3 knopen) af te leggen? We komen wel 3 zeilboten tegen die, slim dat ze zijn, de Rystraumen stroom mee pakken. We aarzelen vreselijk. Gaan we buiten om Senja of kiezen we voor eerst binnen door via Finnsnes. We kiezen voor buitenom, o nee, Finnsnes en uiteindelijk toch buitenom richting Senjahopen.
Het is behoorlijk hobbelig, dus moeten we iets verder uit de kant blijven dan we dachten. Op papier ziet alles er vlak uit, maar in het ecchie zijn er hoge bergen en harde rotsen. Om 20.00 leggen we aan in Senjahopen, waar een nieuwe drijfsteiger is gelegd. We nemen een kijkje, maar het is net een quarantaine steiger. Kaal, niks en ver van alles weg. We verkassen dus toch maar naar de vissersbotensteiger.
We krijgen toestemming om te blijven liggen en kunnen zelf een stekker in het stopcontact steken.

Tegen half twaalf zie ik de avond/nachtzon aan de overkant de oever beschijnen. Een paar foto's zijn snelgemaakt, maar Peieter wil de zon graag zien schijnen na 12 uur 's nachts. Omlopen is een optie, maar even losmaken, naar de overkant varen, fotootje nemen en weer terug lijkt het beste voorstel.
Dan doen we dus en na zo'n 20 minuten liggen we weer vast, een paar mooie foto's rijker.

16 juli
Het lijkt een mooie dag te gaan worden en om 9.45 vertrekken we richting Andenes. De swell is vrij hoog, maar ook lang. Dit zijn de grote golven die van ver weg doordrijven. In tegenstelling tot windgolven, die ter plekke geformeerd worden. De Annies gaat met deze swell zo'n 3-4 meter op en neer, maar heeft er geen last van.
Het stuk buiten om Senja is prachig. Allerlei rotsen heffen zich fier op uit de zee. We hebben al veel bergen gezien, maar ook deze zijn weer bijzonder.
In de zon is het redelijk, maar de wind, die komt over een zee van 8-9 graden is best frisjes. We sturen om beurten een uurtje en tegen 17.00 liggen we voor Andenes. Hoe we daar in moeten? Op de kaart een puzzel, maar we hebben de ervaring dat het in de praktijk wel te doen is.
Met een kruipdoor, sluipdoor route komen we bij een volle met vissersbotenbezette steiger, waar we uiteindelijk het ene lege plekje maar innemen.
Van een plaatstelijke visser horen we dat we kunnen blijven liggen.
Ik ga direct kijken of ik voor morgen plaatsen kan bespreken op de Whalesafari.
Dat lukt.
Snel terug naar de boot, eten en een borrel om warm te worden en strakjes lekker slapen.

Morgen gaat hopelijk een van mijn ultime wensen in vervulling!